palette
بررسی جهت‌گیری‌‌های برنامه درسی در دوره تمرکزگرایی در نظام آموزش عالی ایران
سیدمهدی کیایی جمالی, کورش فتحی واجارگاه, نعمت الله موسی پور, اباصلت خراسانی

چکیده

هدف از اين پژوهش، شناسایی جهت‌گیری‌‌های برنامه درسی دردوره تمرکزگرایی در نظام آموزش عالی ایران می‌باشد. روش پژوهش مورد نظر تاریخی می‌باشد که محقق تلاش نموده با بهره‌گیري از مستندات وآيين‌نامه‌هاي در دسترس و مصاحبه با خبرگان كليدي حوزه آموزش عالی و برنامه درسی نسبت به شناسایی جهت‌گیری‌‌های برنامه‌‌های درسی در پنج بعد فرایند، نظام، رشته تحصیلی، حرفه و دانش در دوره تمركزگرايي بپردازد. حوزه پژوهش بررسی کلیه متون، پژوهش‌های انجام شده و اسناد مربوط به برنامه‌هاي درسی و نتايج حاصل از مصاحبه با مطلعين كليدي حوزه آموزش عالي و برنامه درسي بود، ابزار مورد استفاده براي جمع‌آوري اطلاعات و استخراج بندها مرتبط با موضوع پژوهش، فيش‌هاي تحقیق بودند که همه توسط محقق ساخته شدند. سپس داده‌هاي گردآوري شده از طريق تحليل محتواي كيفي مورد تجزيه وتحليل قرار گرفت. یافته‌‌ها، این دوره از سال 1363 با شکل‌گیری شورای عالی برنامه‌ریزی در بدنه وزارت علوم شروع و تا سال 1379ادامه یافت. در ايـن دوره بـراي تحقـق  بخشيدن به اهداف انقلاب اسلامي برنامه‌هاي دوره‌هاي تحصيلي به صورت متمرکز و به وسيله شوراي عالي برنامه‌ريزي مورد بازبيني قرار گرفت و دانشگاه‌ها ملزم به اجراي مصوبات آن شورا شدند. بــدين ترتيــب نظــام برنامــه‌ريزي درسي متمرکز سايه خود را بر آموزش عالي کشور نيز افکند.

واژگان کلیدی
آموزش عالی- تمرکزگرایی- برنامه درسي آموزش عالي- جهت‌گیری‌های برنامه‌های درسی

منابع و مآخذ مقاله

A summary report of the Cultural Revolution Headquarters. (1994). Tehran, Archive of the Supreme Council of the Cultural Revolutionary Council, (bita).

Arefi, M. (2005). Strategic Curriculum in Higher Education, Jihad University Press Center , Shahid Beheshti University Press, First Edition.

Barentt, R.& Coate, K. (2005). Engaging The Curriculum In Higher Education Mc Graw. Hill International.

Collection of Approvals of the Supreme Council of the Cultural Revolution, beta, Approval of the Joint Council of the Committees1 and 2,1996.

Department of Comparative Studies and Educational Innovation (1998). Critical Review of the Structure of Academic Curriculum Planning, Institute for Research and Planning for Higher Education.

Department of Statistical and Informatics Research (1999). Iranian higher education statistics, Tehran, Institute for Research and Planning for Higher Education.

Farashkhah, M. (2009). History of university in Iran, historical study of higher education and socio-political and cultural changes affecting it. Tehran, Rasa Cultural Service Institute, 784 pages.

Fathi Vajargah, K. & Norouzadeh, R. (2008). Income on Academic Planning, Publisher. Institute for Research and Higher Education Planning, First Edition.

Fathi Vajargah, K. (2004). Editorial Note Editorial Board of the Iranian Curriculum Association.

Fathi Vajargah, K. (2009). Principles and Concepts of Curriculum Planning. Publishing ball.

Golkar, S. (2007). The Relationship between Pahlavi System and University in Iran. Islamic Azad university, 11th Year, No. 3.

Goya, Z. & gadeksas, L. (2005). A New Explanation for Concentration and Decentralization in Iran. Conference on Concentration and Disentanglement in Curriculum Planning, Iran, Kerman

Hicks, K. (2007). Curriculum in higher education in Australia –Hello? Paper presented at 30th HERDSA Annual Conference. 8-11 July 2007 Adelaide, Australia. Available at :www.herdsa.org.au/wp.

Islamic Educational Committee, Cultural Revolutionary Command (1973). Committee Report, Tehran, Iran, Archives of the Secretariat of the Supreme Council of the Cultural Revolution.

Johnson, B. Christensen, L. (2012). Educational Research: Quantitative, Qualitative and Mixed Approach. SAGE Publication, 625P.

Letter of Authorization for Curriculum Placement to Universities (2000). Ministry of Science, Research and Technology.

Momeni Mahmoee, H. & Fathi Vajargah, K. (2005). Investigating the Role of Factors Affecting the Participation of Faculty Members in Higher Education Planning, Decentralization Steps. Conference on Concentration and Disentanglement in Curriculum Planning, Iran, Kerman.

Momeni Mahmoee, H., Shariatmadari, A. & Naderi, E. (2008). Qualitative Curriculum in Higher Education. Educational Research, Islamic Azad University, Bojnourd Branch, No. 17.

Mospour, N. & etal. (2005). Faculty Members' Readiness to Adopt Non-Focused School Curriculum in Higher Education in Iran. Conference on Concentration and Disentanglement in Curriculum Planning, Iran, Kerman.

Noahi, E. (2005). Concepts and Patterns of Centralized and Neutralized Curriculum Planning in Medical Education. Conference on Concentration and Disentanglement in Curriculum Planning, Iran, Kerman.

Office of Educational Affairs and Graduate Studies (1998). Review of the Structure of Higher Education Planning. Ministry of Culture and Higher Education

Office of Planning and Consultation (1983). The plan to increase the quantity of higher education in the country. Tehran, Supreme Council of the Cultural Revolution, 23-1.

Salimi, J. &.Mohammadi Mehr. M. (1999). Global Perspectives and National Challenges in Higher Education; Emphasis on Iranian Higher Education Curriculum. Conferences and Concentration Conferences in Curriculum.

Salimi, L. & Fathi Vahjargah, K. & khashti aray, N. (2014). Explain the evolution and reform of higher education curriculum. PhD dissertation, Islamic Azad University.

Stark, J. S. & Lattuca, L. R. (1997). Shaping the college curriculum: Academic plans in action. Needham Heights, MA: Allyn and Bacon.

Supreme Council for Evaluation and Supervision. (1983). Supreme Council of the Supreme Council for the Evaluation of the Supervision of the Cultural Revolutionary Command 1982 to 1983. Collection of Council Reports from Universities and Higher Education Institutions in the academic year of 1382-83. Tehran, Secretariat of the Supreme Council of Cultural Revolution, p. 71-1.

Teichler, U. (2015). Higher Education Research. International Encyclopedia of the Social & Behavioral Sciences, 2nd edition, Volume 10. 862-869.

Torkzadeh, J. & Nekoumand, S. (2015). Validating the Scale of University's Power of Response to Environment. Asian Journal of Research in Social Sciences and Humanities. 5, 241-252.


ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.